IndexGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Come to me Oreo!

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Sunset

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 31

Dog profile
Leeftijd: 1 jaar
Levenswijze: Solitair nu nog
Partner: Geen

BerichtOnderwerp: Come to me Oreo!   za 07 jan 2012, 01:45

De jonge hond hielt even in om op adem te komen. Angstig keek ze achterom. Niets meer? Niets meer. Ze liet haar kop hangen en liep rustig verder. Haar vacht was doorweekt. Ze was in het koude water gegooit door een of andere hond. Ze liep om haar vacht weer te laten drogen. Gelukkig was het lente dus scheen de zon. Bij elk krakend takje schoot ze in verdediging, maar het was niets. De husky sprong op een boomstam en liet een harde huil los, voor Oreo. Ze was hier nog niet zo lang, maar ze wist dat ze te jong was om alleen te kunnen overleven. Ze was zwak. En daar zouden andere wel eens gebruik van kunnen maken. Al snel zag ze de hond, en ging onderdanig liggen, het was gewoon een standaard iets van haar. "Hallo Oreo, mijn naam is Sunset. Ik wil graag in Game of Destiny." sprak ze zachtjes.

-Only Oreo dus.-
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyrik

avatar

Aantal berichten : 71
Punten : 45

Dog profile
Leeftijd: »3,2 Years«
Levenswijze: »Game of Destiny | Oreo«
Partner: »»Break the chain around my neck ♫«

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   za 07 jan 2012, 02:22

Twee ogen keken om zich heen in het bos. Twee oren luisterden naar al de geluiden in dit groene goedje, het bos. Hij slaakte een tevreden zucht en sloot zijn ogen even. Hij bleef even stil staan en luisterde nog beter naar de geluiden om zich heen. Hij opende in een reflex zijn ogen toen hij gekras in zijn richting hoorde komen en hij zakte een beetje door zijn poten. Het leek beginnersgeluk, maar toen hij bukte sneerde er een kraai over hem heen. Hij vloekte even toen hij merkte hoe weinig het scheelde en slaakte een zucht. Hij liet zich op zijn zij vallen naast het pad onder een boom. Hij voelde de zonnestralen door het bladerendek heenkomen en op zijn vacht schijnen. Tevreden speelde er een glimlach op zijn lippen en hij sloot zijn ogen weer. Hij spitste zijn oren en luisterde weer naar het geluid van het bos. Eindelijk had hij even tijd voor zichzelf. Hij was tevreden met zijn -misschien- eerste lid, Meneer X. Een kort grijnsje speelde op zijn lippen toen hij merkte dat hij in een ingeving zijn lid een bijnaam had gegeven. Hij opende kort één oog en een zacht grommetje ontsnapte even toen hij pootstappen hoorde. Een jonge Husky probeerde op adem te komen en angstig keek hij om zich heen. Oreo hield zich stil toen het leek alsof de ogen van zijn Husky op hem gebrand stonden. De jonge teef liet haar kop hangen en liep rustig verder. Haar vacht was helemaal doorweekt en ze zag aan haar uitdrukking dat dat niet haar vrijwillige keuze was geweest. Hij kreeg medelijden met de teef en zijn ogen kregen een bezorgde indruk. Bij elk krakend takje nam ze een verdedigende houding aan, maar elke keer was er niets. Oreo hief even zijn wenkbrauw op, haalde zijn schouders op en stoorde de teef maar niet. De teef was uit zijn zicht en hij sloot zijn ogen weer. Tevreden luisterde hij weer naar de geluiden van het woud en één nieuw geluid vulde de lucht. Een harde huil, voor hem. Hij stond op en schudde zijn vacht even uit die vol takjes en bladeren zat. Hij hief zijn kop en staart en rekte zich even uit. Een glimlach speelde op zijn lippen en hij was niet meer die vage Border Collie. Hij was die ene Packleader. Zijn nagels trippelden op het bladerendek en hij liep naar de hond die hem geroepen had. Tot zijn grote verbazing zag hij de jonge Husky en hij knipperde even. Hij zag dat haar vacht wat gedroogd was door de zonnestralen. De teef ging onderdanig liggen en dat gaf hem een schuldig gevoel alleen wist hij niet waarom. "Hallo Oreo, mijn naam is Sunset. Ik wil graag in Game of Destiny." Sprak ze zacht. Oreo toverde een glimlach op zijn gezicht en liep naar de teef toe. Hij ging een meter voor haar zitten en sloeg zijn staart om zich heen. "Sta op, Sunset." Begon hij met een glimlach en hij straalde kalmte naar haar uit. "Verhef je stem en vertel me wat je zo aanmoedigd om bij mijn Pack te gaan." Hij voelde dat deze dag anders ging verlopen dan hij verwachtte, maar deze manier van hoe zijn dag werd mocht hij wel. Hij hoorde de vogels ritselen in het bladerendek en hij toverde een brede glimlach op zijn gezicht. Hij keek haar vriendelijk aan en zijn staart kwispelde licht. Hij wachtte stil en zwijgend op haar reactie.

____________________________
“But still my heart stops without you
’cause there’s something about you,
That makes me feel alive.

If the green left the grass on the other side,
I would make like a tree and leave,
If I reached for your hand would your eyes get wide?
Who knew the other side could be so green?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sunset

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 31

Dog profile
Leeftijd: 1 jaar
Levenswijze: Solitair nu nog
Partner: Geen

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   za 07 jan 2012, 07:08

"Sta op, Sunset." zei Oreo vriendelijk. Snel stond Sunset op en luisterde naar wat hij verder nog zou vragen. "Verhef je stem en vertel me wat je zo aanmoedigd om bij mijn Pack te gaan." zei Oreo. Sunset knikte. "Ik wil in jou roedel omdat ik niet langer alleen voor mijn leven wil staan, ik wil een roedel die mij beschermt, die elkaar beschermt, en die ik uiteraard ook zal beschermen. En.. en ik wil dat ik weer in andere honden kan vertrouwen" het laatste kwam er toch zacht uit, en ze keek Oreo met haar Bruine ogen onzeker aan. Had ze hem overtuigt? Zo niet baalde ze als een stekker. Ze keek verschrokken op toen een vogel opvloog. Met een zucht probeerde ze zichzelf weer tot zinnen te zetten.

Whaaaa ik dank Megan voor die postsheet!


____________________________
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyrik

avatar

Aantal berichten : 71
Punten : 45

Dog profile
Leeftijd: »3,2 Years«
Levenswijze: »Game of Destiny | Oreo«
Partner: »»Break the chain around my neck ♫«

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   wo 11 jan 2012, 07:54

Twee wijze ogen keken in de jonge ogen van een teef. Twee oortjes luisterden naar de zachte woorden die ze uitsprak. Hij zag hoe ze opstond toen hij haar dat vroeg en hij zag dat ze rustig op haar beurt wachtte om iets te zeggen. Hmm. Deze pup was nog interresant in zijn roedel. Ze zou al snel op een punt komen dat ze zou gaan puberen, maar dat kon hij wel handelen, hoopte hij. Hij sloot even bedachtzaam zijn ogen en slaakte even een zucht. Puberen deed iedereen en ook hij had het meegemaakt. Hij opende zijn ogen weer en keek de teef met een diepe 'ik-denk-na'-rimpel aan. Oreo knikte even als teken dat hij een beslissing had genomen. Hij zou deze teef testen zoals hij bij zijn andere -misschien- leden had gedaan en nog steeds zou doen. Hij zou haar ondanks dat ze snel in een onhandelbare puberfase zou komen een kans geven. Dat verdiende ze en dat wist hij dondersgoed. Ze zou nog wel eens een aanwinst voor de roedel kunnen zijn, niet waar? Hij zag hoe ze knikte als teken dat ze wist dat het haar beurt was om te spreken. Hij hield er persoonlijk niet van als honden door hem heen praten, een pluspunt voor haar. Oreo liet even een brede glimlach aan haar zien en knikte even dat hij naar haar zou luisteren. Zijn staart begon licht te kwispelen toen hij naar haar zachte woordjes luisterde. "Ik wil in jou roedel omdat ik niet langer alleen voor mijn leven wil staan, ik wil een roedel die mij beschermt, die elkaar beschermt, en die ik uiteraard ook zal beschermen. En.. en ik wil dat ik weer in andere honden kan vertrouwen" Het laatste kwam er iets zachter uit dan haar andere woorden en Oreo knikte even als teken dat ze haar situatie begreep. Hij knikte even en werd weer even serieus. Hij zag hoe ze hem onzeker aankeek en gelijk opschrok van een vogeltje. Daar moesten ze nog aan gaan werken. Een zucht liet merken dat ze van haar eerdere actie baalde. Hij liet zijn poot even rusten op de hare en liet een bemoedigende glimlach zien. "Het komt wel goed, Sunset," Begon hij op een rustige toon. Zijn glimlach werd iets breder en zijn staart kwispelde iets wilder. "Als je natuurlijk voor mijn test slaagt." Vervolgde hij met een klein grijnsje op zijn gezicht. Hij keek even naar de teef en kneep even in haar poot, bemoedigend. Hij had vertrouwen in haar, maar dat moest zij natuurlijk ook hebben. Hij hief zijn kop en stak zijn borst vooruit. Even werd hij weer die leider, eventjes. "Sunset, jouw opdracht zal als volgt zijn: Vang voor mij twee vogels en één konijn. Klinkt natuurlijk een beetje simpel, maar onderschat mijn opdracht niet. Vogels zijn slim en zullen bij elk krakend geluidje opvliegen. Konijnen daar integendeel lijken gemakkelijker, maar ook díe zijn lastig. Ze zullen wegduiken bij elk geluid en kunnen je horen via de trillingen van de grond. Succes." Zei hij kalm en hij hief zijn staart even. Hij knikte even als teken dat ze kon gaan en haalde zijn poot weer van de hare. Hij zou blij zijn met zijn eerste -misschien- lid. Oreo kon het niet laten om één mondhoek omhoog te trekken ondanks zijn serieuze houding. Hij wist dat zijn Pack sterk zou zijn, samen. Ja, dat wist hij en kon hij later bevestigen. Nu zou hij stilletjes afwachten en op het juiste moment toeslaan. Ja, dat zou hij doen. Hij glimlachtte naar haar en ging zitten. Hij wachtte stil en zwijgend totdat ze zou beginnen aan haar opdracht.

-Sorry voor de late post ;).

____________________________
“But still my heart stops without you
’cause there’s something about you,
That makes me feel alive.

If the green left the grass on the other side,
I would make like a tree and leave,
If I reached for your hand would your eyes get wide?
Who knew the other side could be so green?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sunset

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 31

Dog profile
Leeftijd: 1 jaar
Levenswijze: Solitair nu nog
Partner: Geen

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   wo 11 jan 2012, 09:16

Sunset zag dat Oreo knikte na haar woorden. Hij zuchtte wel toen ze opschrok van de vogel, Shit, dat vond hij dus niet goed! Zie je, ze was niet goed genoeg, alweer. Zoals gewoonlijk. "Het komt wel goed, Sunset," Begon hij op een rustige toon. Zijn glimlach werd iets breder en zijn staart kwispelde iets wilder. "Als je natuurlijk voor mijn test slaagt." Vervolgde hij met een klein grijnsje op zijn gezicht. Sunset richtte haar oren naar voor, en keek hem aan. Hmm, ze had dus nog een kans, één kans die ze absoluut niet moest verknallen. Oreo keek haar aan en kneep bemoedigend in haar poot. Oreo hief zijn hop en stak zijn borst voorruit. "Sunset, jouw opdracht zal als volgt zijn: Vang voor mij twee vogels en één konijn. Klinkt natuurlijk een beetje simpel, maar onderschat mijn opdracht niet. Vogels zijn slim en zullen bij elk krakend geluidje opvliegen. Konijnen daar integendeel lijken gemakkelijker, maar ook díe zijn lastig. Ze zullen wegduiken bij elk geluid en kunnen je horen via de trillingen van de grond. Succes." Zei hij kalm en hij hief zijn staart even. Hij knikte even als teken dat ze kon gaan en haalde zijn poot weer van de hare. Sunset herhaalde de woorden in haar hoofd. Hij had tegelijk een paar hints gegeven, waarvoor ze dankbaar knikte. Daarna liep ze naar waar ze al eerder een konijn had geroken. Ze klom een heuvel op, en rook de geur dichterbij komen, meteen legde ze zichzelf op de grond. Konijnen daar integendeel lijken gemakkelijker, maar ook díe zijn lastig. Ze zullen wegduiken bij elk geluid en kunnen je horen via de trillingen van de grond. Galmde het na in haar hoofd. Ze stak voorzichtig haar kop over de zijkant, het konijn was dichtbij, en zij rook hem hij haar niet. Ze wierp even een blik over de grond, er lag sneeuw, dus dat zou kraken. Snel nam ze een beslissing en sprong over de rots op het konijn, maar dat spurtte weg. Direct ging Sunset erachter aan, en net voor hij zijn hol berreikte gooide ze zichzelf op het beestje en doodde het. Ze pakte het en legde het bij Oreo, waarna ze meteen doorging naar de vogel geur. Ze zette haar poten voorzichtig in de sneeuw. Achter de struiken verborg ze zich, die wit besneeuwt waren, voor haar een voordeel. Ze wachtte tot een vogel wat kwam pikken en sprong erop. Tot haar eigen verbazing was het in een keer raak, en doode ze het meteen. Ze schudde de sneeuw even van haar kop en liep met de vogel naar Oreo. Daar stopte ze en snoof even. Daar. Met haar staart omlaag liep ze naar de laatste vogel. Maar die hoorde haar. Sunset zag hem opvliegen en gromde. Maar de vogel streek weer neer, ze had geluk. Ze was nog te verweg om te spingen, dus ging ze langs de stuiken net zo lang tot ze dichtbij genoeg was, toen sprong ze en doode het vogeltje. Met de vogel in haar bek liep ze naar Oreo, en legde het naast de andere twee doode beestjes neer. "H-heb ik het goed gedaan?" vroeg ze onzeker.

____________________________
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lyrik

avatar

Aantal berichten : 71
Punten : 45

Dog profile
Leeftijd: »3,2 Years«
Levenswijze: »Game of Destiny | Oreo«
Partner: »»Break the chain around my neck ♫«

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   vr 13 jan 2012, 22:31

Twee ogen zagen hoe haar oren vooruit gingen liggen. Twee oren hoorden het kraken van haar brein toen ze nadacht. Hij voelde hoe enthousiaster hij werd, hoe sterker de wind begon te jagen door zijn vacht. Het was een mooie dag, dat besefte hij. Hij merkte dat ze de woorden in haar gedachtes herhaalde en toen ze merkte dat hij haar enkelen hints had gegeven, knikte ze dankbaar. Oreo glimlachte even naar haar en keek haar na toen ze de heuvel opklom. Hij sloot even kort zijn ogen en snoof even goed de geur van het woud op. Hij zuchtte even tevreden met een glimlach op zijn gezicht en opende zijn ogen weer. Hij moest zich nu concentreren op de teef, hoe ze haar test deed. Zijn ogen volgden hoe haar eerste doel het konijn werd, naarmate het beestje wegspurtte ging ze erachterna en net voordat de pluizenbol zijn holletje in wou gaan gooide haar lijf in de strijd op hem en doodde het kleintje. Oreo keek er met een neutraal gezicht na. Hij raadde deze manier van jagen niet echt aan, het was gevaarlijk, maar hij accepteerde verschillende jaagstijlen. Ze pakte het dode beestje op en legde het voor hem. Hij knikte even neutraal aan haar zonder enig teken te laten zien of ze voortgang had gemaakt. Ze draaide hem de rug toe en verborg zich in de struiken. Een vogeltje trippelde langs de struik en weer gooide ze zich vol bovenop hem. Ze doodde het verenbolletje -tot zijn verbazing- in één keer en schudde de sneeuw van haar kop. Oreo zag hoe ze het kleine beestje voor hem neerlegde en daar stopte ze even. Hij merkte hoe het jagersbloed door haar aderen stroomde en hij wist dat ze nu een gebrek aan concentratie kon krijgen. Hij knikte even en zoals hij al dacht, hoorde het vogeltje haar. Het verendotje vloog weg, maar streek tot haar geluk -zo te zien- weer een eindje verderop neer. Ze sprong weer bovenop hem en doodde het beestje. Ze pakte het op in haar bek en legde het weer voor hem neer. Hij knikte even als teken dat de test afgelopen was. "H-heb ik het goed gedaan?" Vroeg ze onzeker, en hij zag weer hoe ze van een echte killerjager weer veranderd was in een onzekere jongeling. Oreo keek haar nog steeds serieus aan, maar uit het niets speelde er een glimlachje op zijn lippen. "Sunset, ik mag je feliciteren. Je wordt hierbij benoemd tot Gamma van de Pack. Weet, dat je met jouw leeftijd op het randje zit: pup of gewoon lid? Officieel ben je nu volwassen en dat besef hoop ik ook met iets meer zelfvertrouwen te zien. De andere Gamma's zullen ouder en wijzer zijn dan jou en jíj zult je extra moeten bewijzen... Ik zal alles eraan doen om alles uit je te halen op één voorwaarde: Bewijs je elke training weer aan me, aan de Pack. Bewijs elke keer dat je dit écht wilt." Zei hij ernstig want hij had het besef dat de helft van zijn leden ooit inactief zou raken. Ooit, ondanks de woorden die ze zeiden. Hij wist er weer een klein glimlachje vanaf te brengen en knikte even. "Ik hoop je te zien op de eerste bijeenkomt van Game Of Destiny, bewijs je en train jezelf. Als ik je roep, voel je geroepen en kom. Voordat ik ga leg ik je nog één taak voor: train jezelf. Ook zonder mij. Train met andere honden uit Olymphia, buiten of binnen de roedel." Zei hij kalm en hij knikte nog een laatste keer naar haar. Hij draaide haar de rug toe en bij elke stap die hij zette raakte hij verder weg van haar en van het woud. Hij wist dat dit een mooie dag zou zijn en dat was het ook geweest. En dat meende hij, oprecht. Hij voelde hoe de wind wild door zijn vacht jaagde en hij bereikte het einde van het bos. Een begin van een nieuw avontuur.

-Topicje uit

____________________________
“But still my heart stops without you
’cause there’s something about you,
That makes me feel alive.

If the green left the grass on the other side,
I would make like a tree and leave,
If I reached for your hand would your eyes get wide?
Who knew the other side could be so green?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sunset

avatar

Aantal berichten : 15
Punten : 31

Dog profile
Leeftijd: 1 jaar
Levenswijze: Solitair nu nog
Partner: Geen

BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   zo 15 jan 2012, 06:28

"Sunset, ik mag je feliciteren. Je wordt hierbij benoemd tot Gamma van de Pack. Weet, dat je met jouw leeftijd op het randje zit: pup of gewoon lid? Officieel ben je nu volwassen en dat besef hoop ik ook met iets meer zelfvertrouwen te zien. De andere Gamma's zullen ouder en wijzer zijn dan jou en jíj zult je extra moeten bewijzen... Ik zal alles eraan doen om alles uit je te halen op één voorwaarde: Bewijs je elke training weer aan me, aan de Pack. Bewijs elke keer dat je dit écht wilt." Zei hij ernstig. Sunset boog dankbaar haar hoofd. "Ik hoop je te zien op de eerste bijeenkomt van Game Of Destiny, bewijs je en train jezelf. Als ik je roep, voel je geroepen en kom. Voordat ik ga leg ik je nog één taak voor: train jezelf. Ook zonder mij. Train met andere honden uit Olymphia, buiten of binnen de roedel." Zei hij kalm en hij knikte nog een laatste keer naar haar. Toen draaide hij zich om en liep het gebied uit. Sunset staart begon steeds heftiger heen en weer te gaan. Ze was erin! Bij sprong ze in de lucht en rende een rondje. Goed ze moest zichzelf trainen. Maar waarin? Er was zoveel waar ze zichzelf in kon trainen. Nou jagen had je je hele leven nodig. Meteen ging Sunset in sluip houding toen ze een konijntje rook. Langzaam ging ze naar de geur, en toen ze dichtbij genoeg was, sprong ze boven op het beestje, en doode het door in zijn keel te bijten. Dat moest ze trainen, haar jaag technieken. Sunset nam het beestje in haar bek en sjokte ermee het gebied uit.

____________________________
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Come to me Oreo!   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Come to me Oreo!
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
A Hopeless Prayer :: The Outskirts :: Het bos-
Ga naar: