IndexGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 why the hell I

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Dico

avatar

Aantal berichten : 10
Punten : 27

Dog profile
Leeftijd: 5jaar
Levenswijze: solitair
Partner: staat niet in me schema

BerichtOnderwerp: why the hell I   vr 06 jan 2012, 10:14

Hopeloos lag hij buiten aan een ketting vast, zijn baas en zijn kamaraad had hem vast gebonden en buiten laten zitten zodat hij neit zou ontsnappen terwijl hij met zijn vrouw over hem praten en besloten wat er met hem ging gebeuren, Dico spitste zijn oren en probeerde wat te kunnen horen 'maar de kinderen kunnen Dico niet missen, ze zijn juist zo dol op hem.' zei de vrouw histerich en de man zat haar te sussen 'hij is gevaarlijk, hij heeft me baas in de hand gebeten dat is toch onmogelijk.' Zei zijn kamaraad rustig. Dico hoorde de enorme hondeluik zijn zus naar buiten komen en ging naast hem zitten 'hoe kon je de baas in de hand bijten Dico dat kan ik nou juist niet voorstellen.' Zei zijn zus ongerust en hij snoof 'die mens heeft El tigre weer laten gaan, als hij naarm e lusiterde zouden we op de goede spor zijn gekomen.' Zijn zus schudde nee en allebei luisterde weer naar het gesprek 'maar schat we hebben nog 2 honden als je het wil nemen we nog een dobermann, stel je voor straks bijt hij in onze kinderen dat wil jij toch ook niet.' Zei de man nemend en de vrouw zei niks meer en en liet zich gewonnen 'goed laat jij hem vrij ik zou het niet kunnen.' Zei de vrouw verdrietig en Duco hoorde de deur open gaan 'Lizie naar binnen.' Zei hij bevelend en zijn zusje ging naar binnen. En de man maakte zijn ketting los en zei dreigend 'Als je hier een stap zet om de kinderen te zien ben ik niet verantwoordelijk voor me zelf! begrepen?!' en de Reu knikte en stond op en voelde hoe de ketting van zijn nek werd gehaald en en tik op zijn kont, hij gromde en rende de hoek om waar hij in de park ging liggen. 'Stomme baas als je naar mij luisterde waren we allang op de spoor van die rot hond geweest...Maar nee de meneertje moest weer beter zijn.' Zei hij woedent en legde zijn kop op de voor poten. de enige wat hij nog had was zijn trots.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cyder

avatar

Aantal berichten : 187
Punten : 59

Dog profile
Leeftijd: 4,5 years
Levenswijze: Time to unite our claws ~ El Derecho
Partner: A relationship is nothing for me.

BerichtOnderwerp: Re: why the hell I   za 07 jan 2012, 11:34

Een nogal valse grijns stond op zijn gezicht. De politie zocht wild naar hem. Terwijl hij gewoon rustig in de meest duisterste steeg zat. Een man met een Dobermann aan zijn zijde liep langs het steegje. Hij zag hoe de dobermann keek. Hij had hem opgemerkt. Zijn ogen vormde hij tot spleetjes. Dit was slecht nieuws, Ze hadden honden in gebruik. Maar dat boeide hem niks eerlijk gezegd. Ze konden van zijn part zoveel honden gebruiken als ze willen. Hij zag hoe de dobermann terug liep met zijn baasje, en hem probeerde over te halen om mee in het steegje te gaan. Hij grinnikte toen de man weigerde. "Jammer makker." Sprak hij uit waarna hij opstond en hen de rug toekeerde. Hij zwiepte even met zijn staart en verdween in het duister. Op de achtergrond hoorde hij de man schreeuwen tegen de hond. Maar hij keek niet meer terug. Politiehonden waren niet zijn favorieten. Okal waren zijn eigen ouders waarschijnlijk politie honden. Zijn ogen gleden van links naar rechts. Waarna hij het steegje verliet en met een grijns het dorp achter zich liet. De politie zou een lange tijd zoeken, maar hem vinden zou nooit lukken. Doden was ook bijna onmogelijk. De politie in mexico had hem getraind om wapens te kunnen ontwijken, en dus ook kogels. Hij hoorde het bekende klikje van een pistool zelfs op een grote afstand. En schrikken deed hij nooit. Niemand kon hem verassen. Zijn blik gleed nog even terug naar het dorp. Waar de sirene van de politie doorging met loeien. Alle mannen waren ingeschakeld om te zoeken. Hij liet zijn kop even scheef staan en grinnikte vals. Hij had een idee. Als er toch bijna niemand bij het politiebureau was. Dan kon hij maar beter zelf erheen gaan en wat dingen 'breken' daar. Zijn ogen glommen vals en van genot. Tijd om te schijnen. Hij draaide zijn lichaam om en nam het op een loopje. Hij schoot meteen het bekende steegje in en liep naar een vervallen en oud huis. Het huis waar hij wel vroeger vaker heen ging. Hij bekeek zijn nagels even en zag dat ze scherp genoeg waren. Dus hij had de mogelijkheid om de deur daar te openen. Je moest slim zijn om deuren te openen. Honden hadden geen grijpbare handen zoals mensen. Nee, ze hadden poten die gemaakt waren om te rennen, te vechten, en nog vele andere dingen. Hij liep weer het huis uit en liep door een donker steegje. Dat hem rechtstreeks naar het gebouw van de politie bracht. Zijn mond vormde zich in een valse grijns waarna hij de weg overschoot. Hij zag hoe agenten met hun zaklampen richting die weg schenen. Omdat ze iets hoorden, maar ze haalden hun schouders op en liepen weer verder. Hij schudde met zijn hoofd, net op tijd dus. Hij liep naar de deur en duwde er kort tegen. Hij zag een camera hangen voor de deur en grijnsde. Hij liep een stukje achteruit, en met een uidagende blik keek hij in de camera. Zodra de agenten dit zouden zien, zouden ze barsten van woede. Hij liep het gebouw binnen waarna hij meteen langs de cellen liep. Die nu leeg waren, klaar om hem erin te gooien zodra ze hem hadden. Maar dat ging niet lukken. Hij liep naar een bank en zette zijn tanden in het leer. Waarna hij er wild mee begon te schudden. Hij trok er een stuk uit en grijnsde kort. Verwoesten was fijn. Snel verwoestte, en blokkeerde hij enkele dingen. Zijn ogen leken duivels te glimmen. Waarna hij zich omdraaide en op zijn gemak de deur uit liep. Hij zorgde dat niemand hem zag en verdween vervolgens weer in het steegje. Waar hij besloot de nacht door te nemen. Niemand die hier toch zou komen. De politie zou niet eens durven dit akelige steegje binnen te lopen. Ze zeiden dat om elke hoek wel een moordenaar kon staan. Maar dat was niet zo, nooit geweest zelfs.

De volgende dag werd hij weer veilig wakker. De politie had het opgegeven en ze waren allen naar huis gegaan. Hij stond op en rekte zich kalm uit. Hij hoorde stemmen, dichtbij. Hij liep naar de uitgang van het steegje, maar nog steeds bleef hij in de schaduw staan. Hij zag hoe een dobermann tegen zijn zusje sprak. 'die mens heeft El tigre weer laten gaan, als hij naarm e lusiterde zouden we op de goede spor zijn gekomen.' Hoorde hij de dobermann zeggen. Hij grinnikte kort. Dacht die gast nou werkelijk dat hij hem had gevonden als hij toch dat steegje in was gelopen. Hij schudde kort met zijn hoofd. Ook als zijn baasje hem had gevolgd, ze hadden hem nooit te pakken kunnen krijgen. Hij zag hoe de baas van de hond hem los liet en hij grinnikte kort. Tijd om die reu te laten zien dat ze hem niet te grazen konden nemen. 'Stomme baas als je naar mij luisterde waren we allang op de spoor van die rot hond geweest...Maar nee de meneertje moest weer beter zijn.' Hij bekeek de hond en zag hoe hij ging liggen. Waarna hij uit de steeg liep en naar de hond in het park liep. Voor hem bleef hij staan, met een valse grijns op zijn gezicht. "Rot hond? Toon wat respect voor degene die slimmer zijn dan jou, domme politie hond." Sprak hij uit. Zijn ogen glommen vol haat.

____________________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dico

avatar

Aantal berichten : 10
Punten : 27

Dog profile
Leeftijd: 5jaar
Levenswijze: solitair
Partner: staat niet in me schema

BerichtOnderwerp: Re: why the hell I   zo 08 jan 2012, 02:44

Dico rook dat de beroemde hond naar hem toe kwam en snauwde 'Jou gestank ruik je een kilometer vandaan.' en keek zelf niet op, hij had geen zin om deh ond te zien "Rot hond? Toon wat respect voor degene die slimmer zijn dan jou, domme politie hond." Zijn oren waren op scherp gesteld en hoorde het goed en keek nu pas op en ging recht liggen 'hoezo zou ik jou respect geven of heb je niet genoeg aandacht van andere honden.' Snauwde hij boos en keek met brandende ogen, hij had geen zin om met dit hond te praten zeker dit uur. Hij moest tijd voor zich zelf hebben. Dico bekeek de duitse herder goed en dacht na als hij nu nog werk had had hij het hond het liefst willen verscheuren en niks anders, maarja dat was nu de taak van zijn broers en zijn zussen waren nu het geschiedenis van de hond aan het uitzoeken misschien kwamen ze op iets leuks uit maar dat wist hij niet, het zou een tijdje duren voor hij bij zijn zus kon komen. Dobermann kwam uit zijn gedachten en merkte dat de hond nog steeds hier was 'Wat moet je van me? zie je niet dat ik buiten werking ben gezet.' Zei hij boos en keek recht in de ogen. En dacht aan hoe vaak hij wel niet achter het hond aangezeten had en elke keer als hij bijna het spoor had met zijn broers moesten de mensen elke keer stom zijn en hun de verkerde kant laten lopen als of de politie hem niet wou vinden. Nog steeds wachte hij af wat de duitse herder zou zeggen.

____________________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: why the hell I   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
why the hell I
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
A Hopeless Prayer :: The City :: De woonwijk-
Ga naar: